Friday, June 10, 2016

Πίτα με φύλλο κρούστας, με kale και φέτα

Το Σάββατο πήγαμε στην παραλία του Scheveningen και περπατήσαμε δίπλα στη θάλασσσα για ώρες, ατενίζοντας την απεραντοσύνη της και χαζεύοντας τους σέρφερς να χορεύουν με τα κύματα πάνω στις γυαλιστερές σανίδες τους. Φάγαμε lekkerbek (ολλανδικό τηγανητό ψάρι με κουρκούτι και μπαχαρικά) και friet met saus (ολλανδικές τηγανητές πατάτες με διάφορες σάλτσες), και κάναμε βόλτες στον τεράστιο πεζόδρομο κατά μήκος της παραλίας με τα πάμπολλα μαγαζάκια και αξιοθέατα. Μπήκα στον πειρασμό να αγοράσω τις πιο κιτς havaianas που έχω δει ποτέ μου με κάτι παλαβά, σχεδόν ψυχεδελικά, χρώματα αλλά ήρθα στα συγκαλά μου και δεν τις πήρα, κι έφαγα πολύ παγωτό, συγκεκριμένα stracciatella και καρύδα, το οποίο ήταν το νοστιμότερο παγωτό που έχω γευτεί ποτέ.




Γυρίσαμε σπίτι ώρες μετά, νιώθοντας κουρασμένοι αλλά συνάμα αναζωογονημένοι από τη ζωηρή ατμόσφαιρα του Scheveningen, με τα μαλλιά μας να μυρίζουν θάλασσα και τα μάγουλα μας να καίνε, και λαχταρούσαμε κι άλλο γλυκό. Έφτιαξα λουκουμάδες, τραγανούς κι αφράτους σαν συννεφάκια, τους πότισα με μέλι ελάτης και τους πασπάλισα με μπόλικη κανέλα. Τους καταβροχθίσαμε πάραυτα.




Το βράδυ μας βρήκε ξαπλωμένους στον καναπέ, βλέποντας ταινία, με τα παράθυρα ορθάνοιχτα και το καλοκαιρινό αεράκι να μας χαϊδεύει τα αναψοκοκκινισμένα από τον ήλιο πρόσωπα.




Η Κυριακή ήταν ήσυχη μέρα κι ενώ δεν είχα καθόλου διάθεση να μπω στην κουζίνα, δεν μπορούσα να μην χρησιμοποιήσω το φύλλο που είχα ξεπαγώσει αποβδραδίς. Θα έφτιαχνα πίτα με kale και φέτα.


Πρόκειται για μια κλασική πίτα με ένα όχι τόσο κλασικό κυρίως υλικό, το kale. Ξέρετε όμως κάτι; Το kale μου θυμίζει γευστικά τόσο πολύ τα δικά μας άγρια χόρτα, ειδικά εκείνα που έχουν πικρή γεύση, που εδώ και χρόνια το χρησιμοποιώ αντί αυτών σε πίτες κι άλλες παρασκευές.




Μοιάζει με σπανακόπιτα στη σύνθεση των υλικών αλλά το μαγικό με το kale είναι πως είναι στεγνό λαχανικό, δεν βγάζει υγρά κατά το ψήσιμο όπως το σπανάκι, με αποτέλεσμα η πίτα να μην πανιάζει καθόλου (κάτι που όλοι μας φοβόμαστε όταν κάνουμε πίτες με λαχανικά/χόρτα) και μάλιστα όλα τα φύλλα, πάνω και κάτω, να είναι απίστευτα τραγανά.




Οι γεύσεις της είναι ολόφρεσκιες, με την απαλή πικρότητα του kale, την έντονη μυρωδιά του άνηθου και τη γλύκα του φρέσκου κρεμμυδιού μαζί με την αλμύρα της φέτας και την πλούσια υφή του ελαιόλαδου να την κάνουν απολαυστική. Το σουσάμι και το μαυροκούκι στην κορυφή κάνουν την πίτα ακόμα πιο κριτσανιστή και της προσδίδουν την χαρακτηριστική γήινη κι ελαφρώς πικάντικη γεύση τους.







Πίτα με φύλλο κρούστας, με kale και φέτα

Χρησιμοποίησα cavolo nero (είδος ιταλικού kale) αλλά και το κοινό σγουρό kale είναι εξίσου καλό.

Απολαύστε τη σκέτη ή με λίγο στραγγιστό γιαούρτι.


Μερίδες: 12 κομμάτια

Υλικά
450-500 γρ. φύλλο κρούστας με 12 φύλλα (1 πακέτο), ξεπαγωμένο
200-250 γρ. φρέσκα φύλλα kale
400 γρ. φέτα τριμμένη στον χοντρό τρίφτη
4 μεγάλα φρέσκα κρεμμυδάκια, το άσπρο κι ελαφρά πράσινο μέρος μόνο, κομμένα σε λεπτές ροδέλες
Ένα ματσάκι άνηθο (γύρω στα 30 γρ.), φύλλα και κοτσανάκια, ψιλοκομμένα
4 κουταλιές σούπας εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο συν έξτρα για το λάδωμα του ταψιού και των φύλλων
Αλάτι
Φρεσκοτριμμένο λευκό πιπέρι
Σουσάμι
Μαυροκούκι

Ειδικά εργαλεία: τρίφτης, μεγάλο ταψί (περίπου 35 x 25 εκ.), πινέλο ζαχαροπλαστικής


Προετοιμασία
Ξεκινήστε πρώτα με τη γέμιση.

Ξεπλύντε καλά το kale κάτω από κρύο, τρεχούμενο νερό και αφήστε το να στραγγίξει μέσα σ’ ένα σουρωτήρι. Κόψτε το σε μικρά κομμάτια και βάλτε το μέσα σε ένα μεγάλο μπωλ. Προσθέστε 2 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο και κάντε του μασάζ για 30-40 δευτερόλεπτα για να μαλακώσει.

Στο ίδιο μπωλ, προσθέστε τις ροδέλες των φρέσκων κρεμμυδιών, τον ψιλοκομμένο άνηθο και την τριμμένη φέτα. Ρίξτε αλάτι, όχι όμως πολύ γιατί η φέτα είναι ήδη αλμυρή, και φρεσκοτριμμένο λευκό πιπέρι, περιχύστε με 2 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο κι ανακατέψτε πολύ καλά με τα χέρια σας. Μην προσπαθήσετε ν’ ανακατέψετε με κουτάλα ή σπάτουλα, θέλει χέρι για να γίνει σωστή δουλειά. Άσε που τσιμπάς και το κατιτίς σου ενώ ανακατεύεις. Η χαρά της μαγείρισσας.

Προθερμάνετε το φούρνο σας στους 190°C.

Λαδώστε καλά τον πάτο και τα πλαϊνά τοιχώματα του ταψιού σας με ένα πινέλο. Απλώστε στον πάτο του ταψιού το πρώτο φύλλο, αφήνοντας τις άκρες του να πέσουν έξω από τα πλαϊνά του ταψιού. Λαδώστε ελαφρά το φύλλο με το πινέλο και συνεχίστε την ίδια διαδικασία με άλλα πέντε φύλλα (τα μισά φύλλα του πακέτου).

Αδειάστε τη γέμιση μέσα στο ταψί, φροντίζοντας να την απλώσετε ομοιόμορφα. Απλώστε από πάνω ένα φύλλο και λαδώστε το ελαφρά. Συνεχίστε να προσθέτετε τα υπόλοιπα φύλλα, λαδώνοντας το κάθε ένα.

Γυρίστε τις άκρες του φύλλου προς τα μέσα, στρίβοντάς τες αν θέλετε για μια πιο ωραία εμφάνιση, αλλά μη σας απασχολεί και πολύ. Οι πίτες είναι ρουστίκ. Μ’ ένα μεγάλο μαχαίρι, χαράξτε την πίτα, προσέχοντας όμως να μην κάνετε βαθιές χαρακιές. Καλό είναι να χαράξετε μονάχα τα 3-4 πάνω φύλλα ώστε να μην ξεχειλίσει η γέμιση, αν και στην συγκεκριμένη πίτα, επειδή δεν έχει πολλά υγρά, δεν θα συμβεί αυτό.
Πασπαλίστε με λίγο σουσάμι και μαυροκούκι (περισσότερο σουσάμι από μαυροκοκούκι).


Τοποθετήστε το ταψί στο τελευταίο ράφι του φούρνου και ψήστε την πίτα για 50 περίπου λεπτά, μέχρι να ροδίσει η επιφάνειά της.

Σημείωση: Ο φούρνος μου είναι σχετικά μικρός και κοντός. Αν ο δικός σας είναι μεγάλος, ψήστε την πίτα στο μεσαίο ράφι.

Αφαιρέστε το ταψί απ’ το φούρνο κι αφήστε τη να σταθεί για μισή ώρα.

Κόψτε τη σε κομμάτια και σερβίρετε.

Όπως όλες οι πίτες, έτσι κι αυτή, είναι καλύτερη τη μέρα που θα ψηθεί. Την επόμενη μέρα το φύλλο δεν είναι τόσο τραγανό, αλλά προσωπικά δεν με ενοχλεί καθόλου. Εμείς την τιμάμε δεόντως και την επόμενη μέρα. Αν σας μείνει, για να παραμείνει τραγανό το φύλλο (όσο γίνεται), μην την καλύψετε εντελώς, αλλά καλύψτε την ελαφρά με ένα αλουμινόχαρτο. Σε θερμοκρασία δωματίου φυσικά.

Καλή όρεξη!




Pin It

Thursday, June 2, 2016

Σκουμπρί στο τηγάνι με δενδρολίβανο και κάππαρη, και ψητό ραβέντι

Οι περιπέτειες με το ραβέντι συνεχίζονται κι αυτή τη φορά είναι αλμυρές. Σκουμπρί στο τηγάνι με δενδρολίβανο και κάππαρη, και ψητό ραβέντι.




Το ραβέντι συνδυάζεται αρμονικά με λιπαρά ψάρια όπως το σκουμπρί ή ο κολιός που μπορούν να σταθούν άξια απέναντι στην δριμύτητα του ιδιόμορφου αυτού λαχανικού, το οποίο στην περίπτωση αυτή ψήνεται στο φούρνο με λίγη ζάχαρη ώστε να το γλυκάνει και να το καραμελώσει ελαφρά.




Το σκουμπρί δεν είναι διόλου διακριτικό ψάρι γευστικά. Έχει έντονη γεύση κι η λιπαρότητα που το διακρίνει το κάνει ιδανικό ταίρι του γλυκόξινου ραβεντιού. Η κάππαρη με την αψάδα και την αλμύρα της συμπληρώνει το σκουμπρί ενώ το ξίδι μετριάζει όχι μόνο τη λιπαρότητα του ψαριού αλλά και τη γλύκα του κοκκινωπού λαχανικού. Η παρουσία του δενδρολίβανου με την έντονα γήινη γεύση του φρεσκάρει το πιάτο, προσδίδοντάς του μια άλλη γευστική διάσταση.




Συνολικά, οι γεύσεις του πιάτου είναι τολμηρές και σε καμία περίπτωση δεν θα σας αφήσουν αδιάφορους, επιτρέψτε μου ωστόσο να σας διαβεβαιώσω ότι είναι απόλυτα ισορροπημένες.
Ελπίζω να το απολαύσετε.









Σκουμπρί στο τηγάνι με δενδρολίβανο και κάππαρη, και ψητό ραβέντι
Προσαρμοσμένη από το Tender II του Nigel Slater

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κολιό αντί για σκουμπρί. Εγώ αγοράζω πάντα ολόκληρα τα ψάρια και τα φιλετάρω. Εκτός του ότι είναι πιο φθηνά, μου δίνεται κι η ευκαιρία να εξασκήσω την τεχνική μου στο φιλετάρισμα όπως και στο ξεκοκκάλισμα των φιλέτων. Παρεμπιπτόντως, χρησιμοποιώ τσιμπιδάκι ειδικό για ψάρια για να αφαιρέσω τα κόκκαλα. Αν δεν το έχετε, χρησιμοποιήστε ένα καινούριο, καθαρό τσιμπιδάκι των φρυδιών, κάνει την ίδια δουλειά.

Μη χρησιμοποιήσετε χοντρή ζάχαρη γιατί δεν θα προλάβει να λιώσει στο φούρνο. Αν δεν έχετε ψιλή ζάχαρη (η οποία είναι κανονική άσπρη ζάχαρη με μικρότερους κρυστάλλους), περάστε την από το μούλτι για μερικά δευτερόλεπτα.




Μερίδες: 2

Υλικά

για το ραβέντι
200 γρ. ραβέντι (χωρίς φύλλα)
1½ κουταλιά σούπας ψιλή ζάχαρη

για το σκουμπρί
2 μεγάλα σκουμπριά (800-850 γρ. συνολικά), θα χρειαστείτε τα 4 φιλέτα
2 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο
Αλάτι
Φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι
Τα φύλλα από 1 κλωναράκι φρέσκου δενδρολίβανου, ψιλοκομμένα
1 κουταλιά σούπας ξίδι από κόκκινο κρασί
1½ κουταλιά σούπας κάππαρη (ξεπλύντε την κάτω από κρύο τρεχούμενο νερό)

Ειδικά εργαλεία: μικρό ταψί, λαδόκολλα, μεγάλο και φαρδύ τηγάνι (κατά προτίμηση αντικολλητικό)


Προετοιμασία

για το ραβέντι
Προθερμάνετε το φούρνο σας στους 180°C.

Ξεπλύντε το ραβέντι καλά κάτω από κρύο, τρεχούμενο νερό. Καθαρίστε τις δυο άκρες του ραβεντιού και κόψτε το σε κομμάτια μήκους περίπου 15 εκ. Τοποθετήστε το μέσα στο ταψί το οποίο έχετε καλύψει με λαδόκολλα σε μια στρώση και πασπαλίστε με τη ζάχαρη από πάνω. Τοποθετήστε το ταψί στο μεσαίο ράφι του προθερμασμένου φούρνου και ψήστε για 20-25 λεπτά μέχρι να ψηθεί και να μαλακώσει. Ελέγξτε το στα 20 λεπτά εισχωρώντας τη μύτη ενός μαχαιριού σε ένα κομμάτι. Αν εισχωρεί χωρίς αντίσταση, είναι έτοιμο. Αφαιρέστε το ταψί απ’ το φούρνο και αφήστε το στην άκρη ενώ ψήνετε το ψάρι.


για το σκουμπρί
Αλατοπιπερώστε τα φιλέτα κι απ’ τις δυο πλευρές.

Προσθέστε το λάδι σε ένα μεγάλο και φαρδύ τηγάνι και βάλτε σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Μόλις αρχίσει να λαμπυρίζει, προσθέστε τα φιλέτα με την πέτσα προς τα κάτω, και αμέσως θα παρατηρήσετε πως το ψάρι αρχίζει να κυρτώνει προς τα πάνω. Πιέστε απαλά το ψάρι με μια σπάτουλα για ψάρια ή μια μακριά σπάτουλα ώστε ολόκληρη η επιφάνεια του ψαριού να εφάπτεται με το τηγάνι. Προσθέστε το δενδρολίβανο και ψήστε το ψάρι για 3 λεπτά, αναλόγως φυσικά και με το πόσο χοντρό είναι, και μόλις η πέτσα του γίνει τραγανή και πάρει ένα χρυσαφί χρώμα, γυρίστε προσεκτικά το ψάρι από την άλλη πλευρά και ψήστε το για 2 λεπτά.
Αφαιρέστε τα φιλέτα από το τηγάνι και ακουμπήστε τα σε δυο ζεστά πιάτα.

Σημείωση: Για να παραμείνει τραγανή η πέτσα του ψαριού, τοποθετήστε τα φιλέτα στα πιάτα με την πέτσα προς τα πάνω.

Στο ίδιο τηγάνι, ενώ ακόμα η φωτιά είναι στο μέτριο προς δυνατό, προσθέστε το ξίδι, την κάππαρη και έπειτα το ψημένο ραβέντι μαζί με όλα τα υγρά του. Ζεστάνετε το ραβέντι, γυρίζοντάς το μια φορά προσεκτικά για να μην διαλυθεί, και μοιράστε το μαζί με την κάππαρη και τα υγρά του τηγανιού ανάμεσα στα δυο πιάτα, είτε πάνω είτε δίπλα από το σκουμπρί.

Σερβίρετε αμέσως και καλή όρεξη!


Pin It

Friday, May 27, 2016

Μαρμελάδα ραβέντι με μαύρο πιπέρι

Αυτή είναι η δεύτερη από τις τρεις συνταγές με ραβέντι που υποσχέθηκα ότι θα μοιραστώ μαζί σας. Μια άκρως ενδιαφέρουσα μαρμελάδα ραβέντι με μαύρο πιπέρι.




Είναι πηχτή, κολλώδης και γλυκιά με μια πιπεράτη επίγευση που τη νιώθεις στο πίσω μέρος του λαιμού σου και που σε ξαφνιάζει ευχάριστα, υπενθυμίζοντάς σου πως αυτή η μαρμελάδα δεν είναι σαν όλες τις άλλες.




Μπορείτε να παίξετε λιγάκι και να αντικαταστήσετε το πιπέρι με φρέσκια βανίλια ή με αρμπαρόριζα για ένα διαφορετικό γευστικό προφίλ, αν και σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να την δοκιμάσετε με το πιπέρι. Η παρουσία του άλλωστε δεν είναι έντονη, ισορροπώντας μεταξύ γλυκού και καυτερού.


Είναι η ιδανική μαρμελάδα για να σερβιριστεί με τυριά (τα μπλε τυριά και το κεφαλοτύρι της πάνε πολύ), αλλαντικά, στρουμπουλές πράσινες ελιές, μερικά φρέσκα και τραγανά φύλλα γλιστρίδας, ρόκας ή νεροκάρδαμου, και κράκερς, ψωμί ή κριτσίνια. Επίσης, ταιριάζει άριστα με ένα παλαιωμένο μπαλσάμικο σε φρυγανισμένο προζυμένιο ψωμί, και μπορεί κάλλιστα να απλωθεί πάνω στο πρωϊνό σας κρουασάν, τσουρέκι ή μπριός.




Είναι γρήγορη και εύκολη να φτιαχτεί, είναι υπερνόστιμη και σίγουρα αξίζει να την δοκιμάσετε. Είναι από τους καλύτερους τρόπους για να απολαύσει κανείς το ανοιξιάτικο ραβέντι.










Μαρμελάδα ραβέντι με μαύρο πιπέρι

Το ραβέντι που χρησιμοποίησα για την μαρμελάδα ήταν πρασινωπό κι όχι κόκκινο (φύλαξα το κόκκινο για άλλες παρασκευές) αλλά αν χρησιμοποιήσετε ραβέντι με έντονο κόκκινο χρώμα, η μαρμελάδα σας θα έχει ροζ απόχρωση.

Ταιρίαζει πολύ με αυτά τα μπισκότα παρμεζάνας.




Γίνεται 450-500 γρ. μαρμελάδα (1 μεγαλούτσικο βάζο)

Υλικά
450 γρ. ραβέντι (χωρίς φύλλα)
450 γρ. ψιλή ζάχαρη
Φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι, 15 γυρίσματα του μύλου

Ειδικά εργαλεία: μεγάλη και φαρδιά κατσαρόλα με βαρύ πάτο, γυάλινο βάζο για μαρμελάδα με καπάκι


Προετοιμασία
Ξεπλύντε το ραβέντι καλά κάτω από κρύο, τρεχούμενο νερό. Καθαρίστε τις δυο άκρες κάθε στελέχους και κόψτε το σε μικρά κομμάτια.


Τοποθετήστε το μέσα σε μια μεγάλη και φαρδιά κατσαρόλα με βαρύ πάτο μαζί με τη ζάχαρη και βάλτε σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Ανακατεύοντας συνεχώς, θα πρέπει αρχικά να λιώσει η ζάχαρη, έπειτα να αρχίσει το ραβέντι να βγάζει τα υγρά του και τέλος να πάρει βράση. Η όλη διαδικασία θα πάρει 25-30 λεπτά. Μόλις πάρει βράση, αφαιρέστε με μια κουτάλα τον αφρό που θα ανέβει στην επιφάνεια και προσθέστε το πιπέρι. Βάλτε τη φωτιά όσο πιο χαμηλά γίνεται, κι αφήστε το ραβέντι να σιγοβράσει απαλά για 40-45 λεπτά, ή μέχρι να έχει σχεδόν διαλυθεί εντελώς και το μείγμα να έχει υφή μαρμελάδας. Θα πρέπει να το ελέγχετε κάθε 10 λεπτά και να το ανακατεύετε για να μη σας αρπάξει αλλά και για να μη πήξει υπερβολικά. Στο τέλος θα πρέπει να είναι πηχτό και λίγο κολλώδες.

Αδειάστε την μαρμελάδα σε αποστειρωμένο γυάλινο βάζο και αναποδογυρίστε το. (Διαβάστε εδώ πώς να αποστειρώσετε γυάλινα βαζάκια).

Η μαρμελάδα, αφού ανοιχτεί, κρατάει στο ψυγείο για 1-1½ μήνα.




Pin It