Friday, April 18, 2014

Πασχαλινά κουλουράκια

Χθες βράδυ ξεκίνησα να φτιάχνω τσουρέκια. Έπλασα τη ζύμη, αφράτη, λεία και υπέροχα στρουμπουλή και την άφησα όλη τη νύχτα στο ψυγείο για να φουσκώσει αργά.






Σήμερα, βγάζοντάς την απ’ το ψυγείο με κατέκλυσαν μυρωδιές από μαχλέπι και μαστίχα και γέμισα ανυπομονησία. Αφότου έπλασα τη ζύμη σε κορδόνια, σχημάτισα δυο μεγαλούτσικα τσουρέκια κι έπειτα από μια ώρα βγήκαν απ’ το φούρνο αφράτα και μοσχοβολιστά. Μου ήταν εξαιρετικά δύσκολο να τους αντισταθώ και να μην τα δοκιμάσω επί τόπου.






Εχθές το απόγευμα όμως έφτιαξα κάτι εξίσου ακαταμάχητο και σαφώς πιο εύκολο από τσουρέκι. Πασχαλινά κουλουράκια, τα οποία ήταν αποκάλυψη. Κάθε χρόνο φτιάχνω κουλουράκια αλλά ποτέ δεν είχα μείνει απόλυτα ικανοποιημένη. Φέτος ωστόσο διάβασα όλες τις σημειώσεις που είχα κρατήσει τα προηγούμενα χρόνια, έκανα τις απαραίτητες αλλαγές στη συνταγή μου και το αποτέλεσμα με δικαίωσε. Βγήκαν ακριβώς όπως τα ήθελα.






Γενικώς δεν μου αρέσουν καθόλου τα χοντρουλά, πολύ φουσκωτά και μαλακά πασχαλινά κουλουράκια, ούτε αυτά που είναι σκληρά και βαριά. Ο καθένας βέβαια έχει το προσωπικό του γούστο και δεν ισχυρίζομαι ότι αυτά εδώ είναι τα ιδανικά κουλουράκια για όλους σας, αλλά μπορώ με κάθε βεβαιότητα να πω πως είναι τα τέλεια πασχαλινά κουλουράκια για μένα.






Είναι κάπως μακρύτερα από τα κλασικά κουλουράκια, τραγανά και λίγο αφράτα, δίχως να είναι σκληρά ούτε πολύ γλυκά, με την μεθυστική μυρωδιά του βουτύρου, της βανίλιας και του πορτοκαλιού, και με το σουσάμι να τους χαρίζει μια γήινη χροιά και επιπλέον υφή.






Ελπίζω να τα δοκιμάσετε!

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα σε όλους!











Πασχαλινά Κουλουράκια

Αυτά τα κουλουράκια είναι για μετά την Ανάσταση και για την ημέρα του Πάσχα καθώς δεν είναι νηστίσιμα και περιέχουν αβγά και βούτυρο. Επίσης,  είναι τέλεια για βούτηγμα στον καφέ αφού δεν διαλύονται εύκολα, κάτι που για μένα είναι ένδειξη καλού κουλουριού.






Γίνονται 35 κουλουράκια

Υλικά
200 γρ. ανάλατο βούτυρο, σε θερμοκρασία δωματίου, κομμένο σε μικρά κομμάτια
200 γρ. ψιλή ζάχαρη
1 κουταλάκι γλυκού καθαρό εκχύλισμα βανίλιας
Ξύσμα από 1 πορτοκάλι
2 μεσαία αβγά, συν 1 χτυπημένο για το άλειμμα των κουλουριών
400 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις, συν έξτρα για το πασπάλισμα της ζύμης
2 κουταλάκια γλυκού baking powder
Σουσάμι, για το πασπάλισμα των κουλουριών

Ειδικά εργαλεία: μίξερ βάσης ή μίξερ χειρός, πλαστική μεμβράνη, λαμαρίνα ή μεγάλο ταψί, λαδόκολλα, πινέλο ζαχαροπλαστικής


Προετοιμασία
Στο μπωλ του μίξερ βάσης (ή σ' ένα μεγάλο μπωλ) προσθέστε το βούτυρο και την ζάχαρη και χτυπήστε, χρησιμοποιώντας το εξάρτημα "φτερό" του μίξερ βάσης (ή το μίξερ χειρός), σε μέτρια προς δυνατή ταχύτητα μέχρι να έχετε ένα κρεμώδες κι αφράτο μείγμα. Προσθέστε τη βανίλια και ξύστε το πορτοκάλι κατευθείαν μέσα στο μπωλ ώστε να πέσουν τα έλαια του πορτοκαλιού μέσα στο μείγμα και χτυπήστε για μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να ενσωματωθούν στο μείγμα. Προσθέστε ένα-ένα τα αβγά χτυπώντας καλά έπειτα από κάθε προσθήκη ώστε να ενσωματωθούν καλά στο μείγμα. Προσθέστε το αλεύρι και αναμείξτε στο χαμηλό μέχρι μόλις να ενσωματωθεί.


Αλευρώστε καλά μια καθαρή επιφάνεια εργασίας και αδειάστε τη ζύμη. Αλευρώστε την και ζυμώστε με τα χέρια για 2-3 λεπτά, πασπαλίζοντας επιπλέον αλεύρι αν κολλάει στα χέρια σας (εγώ χρειάστηκε να πασπαλίσω με αλεύρι 1-2 φορές), μέχρι έχετε μια ζύμη μαλακιά κι εύπλαστη που δεν κολλάει στα χέρια. Μπορεί να σας φανεί πολύ μαλακιά και πως θέλει κι άλλο αλεύρι αλλά μην προσθέσετε άλλο γιατί η ζύμη θα γίνει πολύ σφιχτή και τα κουλουράκια αντί για τραγανά θα γίνουν σκληρά.


Σχηματίστε τη σε μπάλα και καλύψτε την με πλαστική μεμβράνη. Βάλτε την στο ψυγείο για 20 λεπτά για να ξεκουραστεί.

Προθερμάνετε το φούρνο σας στους 180°C.
Καλύψτε το ταψί ή λαμαρίνα με λαδόκολλα.

Βγάλτε τη ζύμη απ’ το ψυγείο, αφαιρέστε την πλαστική μεμβράνη και χρησιμοποιώντας τον δοσομετρητή της 1 κουταλιάς σούπας, φτιάξτε μπαλάκια ζύμης (σε μέγεθος καρυδιού). Πλάστε κουλουράκια με τον εξής τρόπο: σχηματίστε κάθε μπαλάκι ζύμης σε λεπτό κα μακρύ κορδόνι μήκους 25-26 εκ., διπλώστε το στη μέση και στρίψτε το 3 φορές για να σχηματίσετε το τελικό σχέδιο του κουλουριού.

Σημείωση: Δεν χρειάζεται να αλευρώσετε την επιφάνεια εργασίας γιατί α) η ζύμη δεν θα πρέπει να κολλάει και β) χρειάζεται να υπάρχει τριβή ώστε να μπορείτε να ανοίξετε τη ζύμη σε κορδόνι.


Μεταφέρετε κάθε κουλουράκι στο ταψί και συνεχίστε με τα επόμενα φροντίζοντας να αφήσετε λίγο κενό μεταξύ τους καθώς θα φουσκώσουν λίγο κατά το ψήσιμο. Χρησιμοποιώντας ένα πινέλο, αλείψτε τα με το χτυπημένο αβγό και πασπαλίστε ελαφρά με σουσάμι.

Τοποθετήστε το ταψί στο μεσαίο ράφι του προθερμασμένου φούρνου και ψήστε για 15-17 λεπτά, μέχρι να σφίξουν και να πάρουν ένα χρυσαφί χρώμα, προσέχοντας μην σας αρπάξουν. Οι άκρες τείνουν να αρπάζουν εύκολα οπότε καλό είναι να γυρίσετε το ταψί μπρος-πίσω στα μέσα του χρόνου.


Αφαιρέστε τα απ’ το φούρνο και αφήστε τα να κρυώσουν πάνω σε μια σχάρα.
Συνεχίστε να ψήνετε τα υπόλοιπα κουλουράκια.

Μόλις κρυώσουν εντελώς μπορείτε να τα κρατήσετε σε κουτί για μπισκότα για 1-2 εβδομάδες.





Pin It

Tuesday, April 15, 2014

Το Σπανακόρυζο

Αυτή η εβδομάδα είναι λίγο άχαρη ως προς το καθημερινό μαγείρεμα, ειδικά για εκείνους που νηστεύουν. Βέβαια το καλό είναι ότι η φύση, άνοιξη γαρ, είναι στο φόρτε της όσον αφορά τα λαχανικά κι επίσης ότι η ελληνική κουζίνα δεν υστερεί σε χορτοφαγικά πιάτα πεντανόστιμα και μοναδικά. Ναι, μην βλέπετε που εμείς τα έχουμε βαρεθεί, άλλοι τα θεωρούν άκρως μαγευτικά.






Κάπως έτσι βλέπω το σπανακόρυζο. Όντας ρυζού και αιώνια λάτρης του σπανακιού, αυτό το πιάτο ήταν πάντα για μένα βάλσαμο. Με την κρεμώδη υφή του, με το ρύζι να κρατάει λίγο στο δόντι και το σπανάκι να είναι μαλακό και ζουμερό, με το φρέσκο κρεμμυδάκι και τον άνηθο να χαρίζουν φρεσκάδα και το λεμόνι να προσδίδει οξύτητα εξισορροπώντας την στυφάδα που αφήνει το σπανάκι στο στόμα, είναι απολαυστικότατο μέσα στην απλότητά του.
Πέρα απ’όλα αυτά, είναι πανεύκολο, γρήγορο, και αν κάνεις αρκετό, σου μένει και για την επόμενη μέρα να πάρεις στη δουλειά αντί ενός ακόμα βαρετού σάντουιτς.











Σπανακόρυζο

Το ρύζι Καρολίνα είναι ιδανικό για το σπανακόρυζο αλλά και το ιταλικό Arborio είναι εξίσου καλό.
Εμείς στην οικογένειά μου πάντα το φτιάχνουμε λεμονάτο αλλά θέλω να το δοκιμάσω κάποια στιγμή και με ντομάτα.

Φυσικά σερβίρεται με φέτα στο πλάι, φρέσκο ψωμί και λεμόνι για επιπλέον στύψιμο από πάνω.






Μερίδες: 4

Υλικά
1 κιλό φρέσκο σπανάκι
150 ml ελαιόλαδο
1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
8 φρέσκα κρεμμυδάκια, μόνο το λευκό και ανοιχτό πράσινο μέρος, κομμένα σε λεπτές ροδέλες
40 γρ. (2 ματσάκια) άνηθος, χωρισμένος σε στελέχη (κοτσάνια) και φύλλα, ψιλοκομμένος
150 γρ. ρύζι Καρολίνα (ή Arborio)
Αλάτι
Φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι
Χυμό ½ λεμονιού, συν έξτρα για το σερβίρισμα

Ειδικά εργαλεία: μεγάλη κατσαρόλα με βαρύ πάτο και καπάκι, σουρωτήρι


Προετοιμασία
Καθαρίστε το σπανάκι, κόβοντας και πετώντας τα χοντρά κοτσάνια. Αν τα φύλλα είναι μεγάλα, κόψτε τα σε μικρότερα κομμάτια. Πλύντε τα καλά κάτω από κρύο τρεχούμενο νερό και σουρώστε τα.

Σε μια μεγάλη κατσαρόλα, ρίξτε το ελαιόλαδο και ζεστάνετε σε μέτρια φωτιά. Προσθέστε το ξερό κρεμμύδι, τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τα ψιλοκομμένα κοτσάνια του άνηθου και σωτάρετε μέχρι να μαλακώσουν χωρίς όμως να πάρουν χρώμα.

Προσθέστε το σπανάκι, το ρύζι και αλατοπίπερο και ανακατέψτε μέχρι να κάτσει το σπανάκι. Επειδή το σπανάκι είναι πολύ, χρειάζεται λίγη υπομονή στο ανακάτεμα.
Κλείστε το καπάκι της κατσαρόλας και βάλτε τη φωτιά στο χαμηλό. Αφήστε να σιγοβράσει για 15-20 λεπτά ελέγχοντας στα 10 λεπτά αν τυχόν χρειάζεται νερό. Το σπανάκι συνήθως βγάζει πολλά υγρά οπότε δεν χρειάζεται επιπλέον νερό αλλά καλό είναι να τσεκάρετε. Αν δείτε πως είναι κάπως στεγνό, προσθέστε λίγο νερό (½ φλυτζανάκι του καφέ).

Είναι έτοιμο μετά τα 15-20 λεπτά που αναγράφω παραπάνω ή όταν ψηθεί το ρύζι. Το ρύζι δεν θα πρέπει να είναι λαπάς αλλά να κρατάει λιγάκι στο δόντι και το σπανάκι θα πρέπει να είναι μαλακό μεν αλλά να μην κοντεύει να λιώσει δε. Επίσης, το σπανακόρυζο δεν πρέπει να είναι στεγνό αλλά χυλωμένο και φυσικά να μην είναι σαν σούπα.
Μόλις είναι έτοιμο, δοκιμάστε αν χρειάζεται επιπλέον αλατοπίπερο, ρίξτε τα ψιλοκομμένα φύλλα άνηθου και τον χυμό λεμονιού κι ανακατέψτε. Αφαιρέστε την κατσαρόλα απ’ τη φωτιά και αφήστε να σταθεί για 10 λεπτά με κλειστό το καπάκι.

Σερβίρετε ζεστό ή χλιαρό με επιπλέον λεμόνι.





Pin It

Saturday, April 12, 2014

Συκωτάκι Πολίτικο

Συκώτι δυό μέρες πριν την Μεγάλη Εβδομάδα; Ε, ναι, γιατί όταν έχεις χαμηλό σίδηρο και ο γιατρός σου λέει “Ή θα αρχίσεις να τρως πιο συχνά κρέας ή θα πάρεις χάπια σιδήρου”, προτιμώ το κρέας, και μάλιστα το συκώτι του οποίου έχω τρελή αδυναμία παιδιόθεν αλλά που τώρα ξεχνάω να αγοράσω και να φάω. Μα γιατί αυτό ποτέ δεν μου συμβαίνει με την σοκολάτα, μου λέτε;






Έτσι λοιπόν εχθές αγόρασα από τον χασάπη λίγο μοσχαρίσιο συκώτι. Τί λίγο δηλαδή, πολύ, και το έφαγα σχεδόν μόνη μου γιατί ο Σ ούτε να το βλέπει δεν θέλει. Μην νομίζετε όμως πως είναι αυτό που βλέπετε στις φωτογραφίες, όχι, αυτό είναι από τον Οκτώβρη που ήμουν Ελλάδα και φτιάχτηκε από τα χεράκια της γιαγιάκας μου.






Αυτός είναι ο αγαπημένος μου τρόπος να τρώω συκώτι. Συκωτάκι Πολίτικο, δηλαδή συκώτι κομμένο σε μικρά κομμάτια, τηγανισμένο σε ελαιόλαδο, με μπόλικο ψιλοκομμένο ξερό κρεμμύδι και μαϊντανό να το κοσμεί από πάνω.






Το συκωτάκι πρέπει να είναι λίγο ροζέ μέσα, μην του αλλάξετε τα φώτα στο ψήσιμο γιατί θα γίνει σαν λάστιχο και μετά θα λέτε πως δεν σας αρέσει το συκώτι. Τρώγεται φρεσκοτηγανισμένο με ένα ποτηράκι ούζο στο πλάι, μερικές πατάτες τηγανητές και μια σαλάτα χωριάτικη τώρα που σιγά-σιγά σκάνε μύτη κάποιες ντομάτες της προκοπής.






Δεν ξέρω αν νηστεύετε ή όχι, και δεν θέλω να είμαι εγώ αυτή που θα σας κολάσω οπότε σας το προτείνω για μεζεδάκι την ημέρα του Πάσχα που θα είναι ό,τι πρέπει.











Συκωτάκι Πολίτικο (Τηγανητό μοσχαρίσιο συκώτι με κρεμμύδι και μαϊντανό)

Από τους πιο απλούς τρόπους για να φτιάξετε συκώτι και κατ’ εμέ από τους καλύτερους.
Δεν αναγράφω ποσότητες στη συνταγή καθώς είναι εύκολα προσαρμόσιμες για όση ποσότητα συκωτιού επιθυμείτε να φτιάξετε.






Υλικά
Συκώτι μοσχαρίσιο, σε φέτες
Αλεύρι για όλες τις χρήσεις
Ελαιόλαδο, για το τηγάνισμα
Αλάτι
Φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι
Λεμόνι

Ξερό κρεμμύδι, κομμένο σε λεπτά μισοφέγγαρα
Φύλλα φρέσκου πλατύφυλλου μαϊντανού, ψιλοκομμένα


Προετοιμασία
Πάρτε τις φέτες συκωτιού και αφαιρέστε την μεμβράνη που περιβάλλει τις άκρες του (δείτε φωτογραφία) όπως και τυχόν νεύρα. Κόψτε το συκώτι σε μπουκιές.
Σε ένα ταψί ή πιατέλα, προσθέστε μπόλικο αλεύρι και ρίξτε μέσα τα κομμάτια συκωτιού ανακινώντας τά ώστε να καλυφθούν καλά από το αλεύρι.


Εντωμεταξύ, σε ένα μεγάλο τηγάνι, προσθέστε τόσο ελαιόλαδο ώστε να γεμίσει ο πάτος και ζεστάνετε σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Μόλις κάψει το λάδι, τηγανίστε τα κομμάτια συκωτιού σε δόσεις, τινάζοντάς τα πρώτα ώστε να φύγει το επιπλέον αλεύρι και προσέχοντας να μην παραγεμίσετε το τηγάνι. Τηγανίστε 1 λεπτό από κάθε πλευρά. Μην τηγανίσετε για περισσότερη ώρα γιατί θα γίνει σαν λάστιχο.


Αφαιρέστε το συκώτι με μια τρυπητή κουτάλα και ακουμπήστε σε πιατέλα, αλατοπιπερώστε (δεν αλατίζουμε πριν το ψήσιμο για να μην σκληρύνει το συκώτι) και στύψτε λίγο χυμό λεμονιού από πάνω.

Ανακατέψτε το κρεμμύδι και τον μαϊντανό σε ένα πιάτο.
Σερβίρετε αμέσως το συκώτι με μπόλικο κρεμμύδι και μαϊντανό είτε από πάνω, είτε στο πλάι.





Pin It

Wednesday, April 9, 2014

Ένα αγαπημένο γεύμα


Πριν κάποιες μέρες λαχταρούσα τηγανητές πατάτες με φέτα και ρίγανη. Δεν μπορούσα παρά να τις φτιάξω.






Καθάρισα δυο μεγάλες πατάτες που ξέθαψα μέσα απ’ το καλάθι με τα κρεμμύδια και τα σκόρδα, τις έκοψα σε μακριές λωρίδες και τις τηγάνισα σε ελαιόλαδο.

Τις άδειασα μέσα σ’ ένα μεγάλο μπωλ, τις αλάτισα, ρίχνοντας και δυο πρέζες ξερή ρίγανη που είχα φέρει τον Οκτώβρη από την Εύβοια, και τις ανακάτεψα καλά.






Τις μοίρασα σε δυο πιάτα, έβγαλα απ’ το ψυγείο ένα κομμάτι φέτα και το θρυμμάτισα από πάνω συμπληρώνοντας με λίγη ακόμη ρίγανη.

Παραδίπλα, σ’ ένα μεγάλο πιάτο, μερικά βρασμένα χόρτα που είχαν περισσέψει απ’ την προηγούμενη, λουσμένα με ελαιόλαδο και φρεσκοστυμμένο χυμό λεμονιού.

Φάγαμε, ενώ οι ζεστές ηλιαχτίδες έμπαιναν απ’ το παράθυρο.











Τηγανητές Πατάτες με Φέτα και Ρίγανη

Αυτό το γεύμα είναι ένα από τα αγαπημένα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Η συνοδεία χόρτων (προτιμώ ζοχούς, kale, λάπαθα, σέσκουλα, βλήτα) είναι απαραίτητη.






Υλικά
Πατάτες
Ελαιόλαδο (ή ηλιέλαιο), για το τηγάνισμα
Φέτα
Ξερή ρίγανη

Βραστά χόρτα με ελαιόλαδο και λεμόνι, για συνοδευτικό

Προετοιμασία
Καθαρίστε τις πατάτες και κόψτε τες σε λωρίδες.
Γεμίστε μια κατσαρόλα κατά το ήμισυ με λάδι ή χρησιμοποιήστε φριτέζα, ζεστάνετε στους 175°C και ρίξτε τις πατάτες. Τηγανίστε μέχρι να γίνουν τραγανές και να πάρουν χρώμα. Στην φριτέζα παίρνει γύρω στα 12 λεπτά, σε κατσαρόλα λίγο παραπάνω.

Αδειάστε σ’ ένα μπωλ, προσθέστε αλάτι και ρίγανη και ανακατέψτε τινάζοντας το μπωλ μπρος-πίσω.
Σερβίρετε σε πιάτα. Θρυμματίστε όση φέτα θέλετε και σας αρέσει από πάνω, ρίξτε λίγη επιλέον ρίγανη και συνοδέψτε με τα βραστά χόρτα.



Pin It